سه رکن اساسی در برندسازی شخصی

شما هم حتماً در یکی دو هفته اخیر تابلوها (بیلبورد) و ابرسازه‌های تبلیغاتی آقای امیرحسین مخبریان را در سطح شهر دیده‌اید. تلاش برای شهرت شاید یک ارزش محسوب نشود؛ اما ذات آدمی از بدو تولد با آن گره‌خورده و نمی‌توان به کسی که برای شهرت تلاش می‌کند خرده گرفت. اما شهرت و محبوبیت اصول و قواعدی دارد که از قانون، تقیدات مذهبی و از همه مهم‌تر «عرف اجتماعی» الهام می‌گیرد. این انگاره وقتی حساس می‌شود که بخواهیم در جامعه‌ای که پر از شکاف اجتماعی است به دنبال کسب شهرت، اعتماد و محبوبیت باشیم؛ بنابراین لزوم رعایت اصول آن بیش‌ازپیش احساس می‌شود. به‌طورکلی برای ویژند (برند) سازی شخصی سه مؤلفه را باید مدنظر قرارداد:

ارتباطات و روان‌شناسی محبوبیت

صداقت و شفافیت مهم‌ترین رکن در ایجاد یک چهره مطلوب در دیدگان جامعه است. در حوزه‌ای که فعالیت می‌کنیم باید به تعهدات کاری خود وفادار و مسئولیت‌پذیر باشیم. آنچه که از خود و اقداماتمان ارائه می‌کنیم، در آن جامعه به‌عنوان یک «ارزش واقعی» شناخته شود و نه صرفاً اقدامی برای کسب درآمد و منافع شخصی.

هوش اجتماعی

باید به زبان بدن و لحن صحبت در هر عرصه‌ای دقت داشته باشیم. به طور مثال در جامعه و اصول اخلاقی ما خودبرتربینی و تکبر به‌شدت آسیب‌زاست پس از هر نوع اقدامی که چنین شائبه‌ای را بین مخاطبانمان تقویت می‌کند پرهیز کنیم. باتوجه‌به این موضوع ارتباط مستقیم با مخاطبانمان برقرار کنیم. به‌خوبی بشنویم و در مقابل انتقادات ولو تند و توهین‌آمیز با سعه‌صدر برخورد کنیم.

حفظ مداومت و پایداری در کنشگری رسانه‌ای

شهرت و محبوبیت یک مسیر بلندمدت است اینکه تصور کنیم در یک پویش (کمپین) در سراسر تابلوهای تبلیغاتی شهر می‌توانیم به شهرت دست یابیم نگرش غلطی است و بازتاب منفی دارد. به طور مثال در این مواقع مخاطب در نگاه اول یک جمله می‌گوید: او به دنبال خودنمایی است!

عنوان «اثر مرکب» به معنای اقدامات کوچک از جنس تعامل، محتوا و شبکه‌سازی در این عرصه نمود پیدا می‌کند که روی شهرت و محبوبیت اثر مطلوب دارد.

حالا با یک جستجوی ساده در شبکه اینستاگرام صفحه شخصی آقای مخبریان را ببینید. او در سایت شخصی‌اش خود را این‌گونه معرفی کرده: «دوستانم به من دکتر می‌گویند و در محل کار به آقای رئیس معروف هستم»

بگذریم از اینکه ادعای نویسندگی دارد؛ اما در 3 خطی که خود را معرفی کرده چهار خطای نگارشی دارد.